Nowości w szkolnej bibliotece


Grudzień

Nick Pierumow
"Wojownik wielkiej ciemności"

W Dajre, stolicy wielkiego Hallanu, królestwa w Hjorwardzie Zachodnim, nastał czas wielkich zmian. W wyniku zamachu stanu tron przejęła Władczyni, półkrwi elfka. Nikt nie wie, skąd przybyła i jak się nazywa, lecz wiadomo powszechnie, że w przewrocie brały udział elfy i nie obeszło się bez błogosławieństwa bogów. Rodzina królewska, która cudem uszła pogoni, w przebraniu zmierza do Nellasu i tam znajduje schronienie pod dachem zagadkowego starca Gormlego. Ze względu na dzieci król postanawia odpocząć tu kilka dni, potem wyruszyć do posterunku swego zaufanego wojownika Bareja, a stamtąd przeprawić się na wyspę Merkol, do posiadłości krewnych. Gormli przekonuje, by rodzina królewska wyruszyła do Czerwonego Zamku. Propozycja wydawałaby się kusząca - ogromny, pusty zamek, leżący tuż przy granicy Hallanu, gwarantował bezpieczeństwo, spokój i niezależność, lecz od wieków cieszył się złą sławą cytadeli Ciemności, miejsca przeklętego przez bogów. Królowa i najstarsza córka, księżniczka Arjata, błagają króla, by odrzucił tę propozycję, zresztą sam król wcale nie spieszy się z jej przyjęciem. Czy ostatni przedstawiciele dynastii hallańskiej będą szukać azylu w Czerwonym Zamku? Decyzja jest niełatwa. Kto raz zwiąże się z Ciemnością, ten na wieki będzie zgubiony.


Andrzej Sapkowski
"Krew elfów"

Nadchodzi Czas Białego Zimna i Białego Światła Czas Szaleństwa i Czas Pogardy, Tedd Deiradh, Czas Końca. Autor w polskiej fantastyce posiada ugruntowaną pozycję. Świadczą o tym przyznane nagrody jak Paszport Polityki, ale chyba przede wszystkim oddane rzesze fanów w Polsce, Francji, Hiszpanii, Rosji i innych krajach, gdzie książki Sapkowskiego przetłumaczono. Fenomen literatury Andrzeja Sapkowskiego polega na mistrzowskiej narracji i niebanalnej fabule. Są to największe zalety jego książek a w szczególności "Krwi Elfów" - pierwszego tomu pięcioczęściowej sagi. Główny bohater Sapkowskiego - wiedźmin Geralt z Rivii nie jest muskularnym siłaczem, który wyrąbuje sobie drogę do szczęścia gigantycznym mieczem, budząc przy tym podziw skąpo odzianych piękności. Wręcz przeciwnie. Jest to postać, która w zmieniającym się świecie stara się zachować neutralność. Jest enigmatyczny i nieprzewidywalny jak zresztą wszyscy bohaterowie Sapkowskiego. I choć wydaje się iż w świecie intryg oraz nadchodzącej wielkiej wojny jest bezsilny, to właśnie jego decyzje stają się osią wydarzeń. Sapkowski gwarantuje wspaniałe chwile z jego książką. Dzięki niezwykłej realności bohaterów możemy śmiać się i wzruszać razem z nimi. Książka jest godna polecenia dla każdego.
Andrzej Sapkowski
"Miecz przeznaczenia"

Miecz przeznaczenia to drugi tom opowiadań o przygodach wiedźmina Geralta. Zetknie się on z nowymi wrogami, ale i zyska nowych znajomych i przyjaciół. Czy uda mu się zażegnać nieporozumienia z Yennefer? Kim jest ta mała dziewczynka, która zabłądziła do lasu Brokillon? I czy rzeczywiście jest jego przeznaczeniem? Książka została wydrukowana na papierze ekologicznym.






Lutgard van Heuckelom
"Listy do Miriam"

Życie napisało wiele takich historii jak ta, jednakże niewielu ludzi decyduje się głośno o nich mówić. Listy do Miriam - listy matki do śmiertelnie chorej córki - mogą poruszyć nawet najtwardsze serca. Trzeba tylko mieć odwagę je przeczytać. Kto przyjmie zaproszenie do lektury tej intymnej rozmowy dwóch bliskich sobie osób, doświadczy nie tylko ich cierpienia i smutku, ale i odkryje, co to znaczy "wybierać życie", co to znaczy godzić się z losem i niewzruszenie pokładać ufność w Bogu. Listy do Miriam To już mój ostatni list do Ciebie. Dopiero teraz tak naprawdę mogę się z Tobą pożegnać. Dopiero teraz mogę powiedzieć, jak wdzięczna Ci jestem za te osiemnaście lat szczęścia i radości. Przyszłaś na świat jako ofiara losu: wcześniak ważący tyle co piórko. Jednak odeszłaś od nas jak zwycięzca: promieniejąca, spełniona, doskonała. (...) Przedarłyśmy się razem przez tyle smutku i rozpaczy. Tyle bólu i cierpienia. Ale Ty zawsze byłaś ta silniejsza. Potrafiłaś pogodzić się ze swoim losem. Odważyłaś się złożyć siebie samą w ofierze, postawić krok w stronę Boga, zatonąć w jego ramionach. Przeszłaś przez wszystkie fazy ludzkich emocji. W ciągu zaledwie kilku lat dotarłaś tam, gdzie innym nie udało się dotrzeć przez całe długie życie. Złote dziecko.





Monika Szwaja
"Jestem nudziarą"

Jestem nudziarą to powieść skrząca się humorem i traktująca o sprawach żywo nas dziś obchodzących, a do tego przewrotna. "Jestem nudziarą" - wyznaje na samym początku bohaterka powieści, Agata. "I mam przerąbane" - dodaje. No, faktycznie - skoro wyemancypowana kobieta współczesna "w wieku lat trzydziestu nie miała jeszcze ani jednego męża, spała tylko z czterema facetami, była zaledwie na trzech balach i nie zmieniła pracy ani razu, odkąd ją podjęła" - powodów do dumy za bardzo nie ma. Ale co się odwlecze... Raz Agata daje szefowi (stuknięty dziwkarz) po gębie i teraz już pracę zmienić musi. Błyskawiczny przegląd aktywów kończy się jedyną możliwą decyzją: "Matko Boska, będę panią nauczycielką!". Polskiego... W liceum...






Ewa Ostrowska
"Owoc żywota twego"

Ewa Ostrowska należy do pisarzy starszego pokolenia. W dorobku ma kilkanaście powieści - m.in. Nim jabłoń zdziczeje, Śniła się sowa - cieszących się sporą popularnością, wielekroć wznawianych. Dużo pisała dla młodzieży ( m.in. Długa lekcja, Zabić ptaka), a jej powieść Co słychać za tymi drzwiami? została uhonorowana międzynarodową nagrodą IBBY (1983). Owoc żywota twego jest przejmującą opowieścią o ludzkich losach, splecionych miłością i nienawiścią, wiernością i zdradą, ale i miłosierdziem, i wybaczeniem. Bo tak naprawdę nie ma ludzi złych, są tylko nieszczęśliwi, jak mówi jeden z bohaterów powieści. I takie jest właśnie jej przesłanie. Gorzki to owoc, który podaje nam Ostrowska, ale boleśnie prawdziwy. To literatura surowej ziemi i gorącego mięsa. Porażające misterium ludzkiej zawiści, która tutaj traci swój uniwersalny charakter i staje się polskim znakiem rozpoznawczym. Ostrowska nie szczędzi nam prawdy o nas. Ułomności przez nią demaskowane są charakterystyczne nie tylko dla środowisk wiejskich.

Carlos Ruiz Zafón
"Cień wiatru"

W letni świt 1945 roku dziesięcioletni Daniel Sempere zostaje zaprowadzony przez ojca, księgarza i antykwariusza, do niezwykłego miejsca w sercu starej Barcelony, które wtajemniczonym znane jest jako Cmentarz Zapomnianych Książek. Zgodnie ze zwyczajem Daniel ma wybrać, kierując się właściwie jedynie intuicją, książkę swego życia. Spośród setek tysięcy tomów wybiera nieznaną sobie powieść "Cień wiatru" niejakiego Juliana Caraxa. Zauroczony powieścią i zafascynowany jej autorem Daniel usiłuje odnaleźć inne jego książki i odkryć tajemnicę pisarza, nie podejrzewając nawet, iż zaczyna się największa i najbardziej niebezpieczna przygoda jego życia, która da również początek niezwykłym opowieściom, wielkim namiętnościom, przeklętym i tragicznym miłościom rozgrywającym się w cudownej scenerii Barcelony gotyckiej i renesansowej, secesyjnej i powojennej.
Jonathan Carroll
"Zakochany duch"

Kiedy Jonathan Carroll zachwycił nas swoją pierwszą powieścią "Kraina Chichów" oczekiwaliśmy, że każda następna książka utrzyma ten sam poziom. I choć zdarzały się nieliczne wyjątki, kiedy ta reguła nie została zachowana to od czasu "Białych jabłek" poziom cały czas wzrasta. "Zakochany duch" po raz kolejny pokazuje nam i uświadamia, że pomysły Carrolla są niewyczerpane. W tej książce autor wspiął się na wyżyny swojego kunsztu i zaserwował na pozór lekką książkę. Ale tylko na pozór. Zgłębiając się w nią dostrzegamy to, co niby jest oczywiste u niego, jednak... Magia książki, bohaterów i cały świat, jaki ich otacza napisany niezwykle pastycznym i realnym językiem pozwala nam niemal przeniknąć do środka i obserwować bohaterów. A po chwili German, Ben i Pilot stają nam się tam bliscy, jakbyśmy znali ich od dawna. Na tyle bliscy, że nie sposób oderwać się nawet na chwilę. Z wielką przyjemnością stawiam tę książkę tuż obok "Krainy Chichów", która do tej pory była dla mnie za niedoścignionym wzorem. Jestem mile zaskoczony tym, że po raz kolejny mogę udać się w niesamowity świat magii i grozy, wyczarowany przez tego wspaniałego pisarza.
Jeremy Clarkson
"The World According to Clarkson"

In And Another Thing... the king of the exasperated quip disscoveers that:
  • bobbing North Carolina is bad for Yorkshirewe
  • we can look forward to exploding at the age of 62
  • Russians look bad in Speedos.But not as badas we do
  • wasps are the higheest from of life