Dzwonki
06:40 - 7:25
17:30 - 8:15
28:20 - 9:05
39:15 - 10:00
410:15 - 11:00
511:05 - 11:50
612:00 - 12:45
712:55 - 13:40
813:45 - 14:30
914:40 - 15:25
1015:40 - 16:25
1116:30 - 17:15
1217:25 - 18:10
1318:15 - 19:00
Do pobrania
Nasze NOWE strony

Nasi partnerzy

Tydzień EKUMENICZNY w XIII LO


Od kilku już lat tradycyjnie przeżywamy tydzień ekumeniczny Są to zajęcia połączone z historią, religia. W tygodniu tym uczestniczą klasy II, ponieważ kończą historię i religię w tych samych tematach tzn. Reformacja i kontrreformacja.:

Zajęcia w plenerze, spotkanie z inną religią, kulturą, czy sposobem życia wnoszą w naszą rzeczywistość nowe doświadczenia. Jest to dla nas, nie tylko tydzień tolerancji, czy ekumenizmu, ale często powrót do historii, tradycji. Tak wiele mamy przecież wspólnego. Jesteśmy gościnnie i bardzo życzliwie przyjmowani, zarówno w kościele św. Marcina jak też w Cerkwi. Warto takie zajęcia przeżyć, bo choć mieszkamy w tym samym mieście tak wiele o nim nie wiemy.




























Kilka naszych historycznych wspomnień
i dat


Kościół św. Marcina w Krakowie - kościół fundowany karmelitankom bosym, zbudowany w latach 1637-40 w stylu wczesnego baroku według projektu Giovanniego Trevano. Stanął na miejscu poprzedniego, przedlokacyjnego, romańskiego kościoła, prawdopodobnie z XII wieku. Świątynię konsekrowano w 1644. Zakonnice wyprowadziły się z niego w 1787 do ufundowanego przez kanclerza Jana Szembeka nowego klasztoru i kościoła św. Teresy na Wesołej. Kościół został wystawiony na sprzedaż. Dopiero kilkadziesiąt lat p W ołtarzu głównym znajduje się obraz pędzla Henryka Siemiradzkiego z 1882 przedstawiający Chrystusa uciszającego burzę. Powyżej ołtarza głównego znajduje się pochodzący z końca XIV wieku gotycki krucyfiks. Przy wejściu zaś uwagę zwraca zniszczone przez Niemców w czasie II wojny światowej epitafium Mikołaja Reja. Od stycznia 2007 roku w kościele w każdą niedzielę o godzinie 13.00 odbywają się również msze mariawickie.

Kościół św. Marcina fundowany karmelitankom bosym został zbudowany w latach 1637-40 w stylu wczesnego baroku według projektu Jana Trevano. Stanął w miejsce poprzedniego. Fundamenty kościoła sięgają prawdopodobnie XII wieku. óźniej w 1816r przekazano go zborowi ewangelickiemu.

Dnia 9 października 1787 roku z polecenia władz kościelnych zakonnice przeniosły się do podobnego klasztoru na Wesołej (dziś ulica Kopernika), a kościół zamknięto i wystawiono na sprzedaż. Po prawie trzydziestu latach od jego opuszczenia staraniem głównie prof. J. S. Bandtkiego Senat Rzeczpospolitej Krakowskiej decyzją z 27 lipca 1816 roku przekazał były kościół św. Marcina ewangelikom krakowskim. Była to naprawa krzywdy wyrządzonej w przeszłości, kiedy trzykrotnie niszczono im ich kościół przy ulicy św. Jana.

Ołtarz, który w kościele ewangelickim pełni wyłącznie rolę stołu komunijnego, o cechach klasycystycznych pochodzi z 1870 r. . W retabulum obraz przedstawiający Uciszenie burzy na morzu namalowany przez Henryka Siemiradzkiego w 1882 r. Powyżej krucyfiks drewniany gotycki z około 1370 r. W tle krzyża witraż z okresu międzywojennego projektu Adama Ciompy przedstawiający upadek w grzech (z lewej strony) i wylanie Ducha Świętego (z prawej). Wewnątrz kościoła znajdują się płyty poświęcone pamięci dwóch duszpasterzy ks. prof. dr. Wiktora Niemczyka późniejszego rektora Chrześcijańskiej Akademii Teologicznej w Warszawie i ks. seniora Karola B. Kubisza odsłonięte w 1982 r. Wewnątrz znajduje się też płaskorzeźba Mikołaja Reja według projektu prof. Jana Raszki z 1921 r. Tu znajdowały się również płyty zasłużonych członków Kościoła i społeczeństwa Krakowa, m. in. rektorów Uniwersytetu Jagiellońskiego Fryderyka Skobla i Ludwika Teichmanna oraz etnografa Oskara Kolberga.

We wnętrzu kościoła, przygotowanym do nabożeństwa, zwracają jeszcze uwagę wyposażenia związane z nabożeństwem: na stole komunijnym znajduje się krucyfiks, przed nim położone jest Pismo Święte, a obok naczynia komunijne. Na tablicach zamieszczone się numery pieśni śpiewanych podczas nabożeństwa (po numerze pieśni wstępnej następuje numer introitu - słów Psalmów przeznaczonych na poszczególne niedziele i święta, rozpoczynające dialog duszpasterza ze zborem). Przed stołem komunijnym znajduje się chrzcielnica uwieńczona postacią Jezusa Chrystusa poddającego się chrztowi Jana Chrzciciela. Nad chrzcielnicą umieszczona jest ambona.

Napis nad wejściem do kościoła: frustra vivit, qui nemini prodest (na próżno żyje, kto nikomu nie przynosi pożytku). .













Cerkiew


Prawosławna placówka duszpasterska powstała w Krakowie w 1918 jako cerkiew garnizonowa Wojska Polskiego. Pierwszą cerkiew założono w byłej ujeżdżalni koni przy ulicy Lublicz. Następnie została przeniesiona do wielkiej sali koszar przy placu Na Groblach. Po wybuchu II wojny światowej hitlerowcy eksmitowali parafię z koszar. Natychmiast przystąpiono do szukania nowego lokum. Zainteresowano się zdewastowaną synagogą Ahawat Raim przy ulicy Szpitalnej, która wykorzystywana była jako stolarnia. W 1940, po negocjacjach z nowym właścicielem, budynek otrzymała parafia prawosławna, która po przeróbkach urządziła we wnętrzach synagogi cerkiew. Po zakończeniu wojny roszczenia do budynku wysunęła Kongregacja Wyznania Mojżeszowego w Krakowie, która chciała w nim urządzić synagogę garnizonową dla żydowskich żołnierzy i oficerów odbywających służbę w Krakowie. Roszczenia zostały oddalone, a budynek oficjalnie przekazany na własność parafii prawosławnej Zaśnięcia Najświętszej Marii Panny. Pod koniec lat 60. XX wieku z inicjatywy księdza Lachockiego oraz starosty cerkiewnego Michała Kubickiego przystąpiono do remontu oraz przebudowy cerkwi, którą zakończono w 1984. Wyremontowaną świątynię poświęcił metropolita Sawa. Pod koniec 2006 nad drzwiami cerkwi zamontowano kopułki.

Informacje przygotowali uczniowie kl. II b